Ishdan chiqqanimda telefonim yana jiringladi. Rahbarim edi. Yana bir "shoshilinch" vazifa, yana bir kechki uchrashuv, yana bir soatlab davom etadigan asabiy suhbat. Telefonni o'chirib qo'ydim. Uyga qaytishni xohlamadim, chunki u yerda ham xuddi shu bo'shliq, xuddi shu charchoq meni kutayotganini bilardim. Ko'chada mashinalar shovqini, odamlar yugurishi, hamma bir joyga shoshilyapti — faqat men o'zimni bu oqimdan tashqarida his qilardim. Shu payt cho'ntagimdagi telefonni yana oldim va beixtiyor
https://futbolchi.com/superliga sahifasiga kirdim. Bu manzilni qayerdan topganimni ham eslay olmayman — ehtimol bir do'stim aytgandir, ehtimol tasodifan ko'zim tushgandir. Lekin o'sha kuni bu sahifa mening hayotimga kirib keldi va men buni hech qachon unutmayman. Gap shundaki, men hech qachon qimor o'yinchisi bo'lmaganman. Hech qachon kazino eshigini ochmaganman, hech qachon lotereya chiptasi sotib olmaganman. Lekin o'sha kuni, o'sha asabiy kechqurunda miyamga bir fikr keldi: nima bo'lsa ham, bir marta sinab ko'ray. Balki bu meni bu zerikarli haqiqatdan bir oz bo'lsa ham uzoqlashtiradi.
Uyda o'tirib, saytni sinchiklab o'rgana boshladim. Avvaliga hech narsani tushunmadim — qandaydir jadvallar, raqamlar, natijalar. Lekin asta-sekin ko'zim o'rganib bordi. Futbolchi nomli bu sayt oddiy ko'rinadi, lekin ichiga kirib borsangiz, juda ko'p ma'lumot bor ekan. O'zbekiston va jahon futboli haqida hamma narsa shu yerda: o'yin natijalari real vaqtda yangilanadi, turnir jadvallari, o'yinlar taqvimi, eng mashhur 9 ta liga bo'yicha batafsil statistika. Men hamisha futbolni yaxshi ko'rardim, lekin hech qachon bu qadar chuqur o'rganmagan ekanman. Bir kuni kechqurun, hech narsa qilmay o'tirib, "mayli, bir marta urinib ko'raman" dedim o'zimga. Arzimagan pul tikdim — shunchaki qiziqish uchun, shunchaki o'yin bo'lishi uchun. Va o'sha kuni birinchi marta yutdim. Katta pul emasdi, lekin bu meni hayratda qoldirdi. Xuddi bolaligimda birinchi marta velosiped minishni o'rganganimdek bir tuyg'u — hayajon, quvonch va ozgina qo'rquv aralash.
Keyingi kunlari men saytda o'tkazadigan vaqtim ko'payib bordi. Har kuni ishdan keyin, charchagan bo'lsam ham, telefonimni ochib, natijalarni ko'rardim. O'yinlarni oldindan kuzatish, jamoalarning formasi, o'yinchilarning holati — hammasini o'rgana boshladim. Futbolchi sayti menga shu narsada yordam berdi: u yerda hamma statistika bir joyda to'plangan, hech narsani izlab yurish kerak emas. Asta-sekin o'z strategiyamni ishlab chiqdim. Endi shunchaki tasodifiy pul tikmasdim — ma'lumotlarga asoslanib qaror qabul qilardim. Va qizig'i shundaki, bu ishlay boshladi. Katta yutuqlar kelmadi, lekin kichik-kichik g'alabalar meni xursand qilardi. Har safar to'g'ri tikkanimda, o'zimni qandaydir aqlli, qobiliyatli his qilardim. Bu tuyg'u men uzoq vaqtdan beri his qilmagan narsa edi. Ishda rahbarim meni doim tanqid qilardi, uyda esa hech kim meni kutmasdi. Lekin bu yerda, bu raqamlar va natijalar orasida, men o'zimni biroz bo'lsa ham foydali his qilardim.
Bir kuni kechasi, soat ikkilarda, men sevimli jamoamning o'yinini kuzatayotgandim. Futbolchi saytida real vaqtda natijalarni kuzatish juda qulay — gol bo'ldi, darhol ko'rinadi, kartochka ko'rsatildi, darhol yangilanadi. O'sha o'yinda men ancha katta pul tikkan edim va butun o'yin davomida yuragim shiddat bilan urib turdi. Har bir hujumda nafasimni yutib yubordim, har bir zarbada o'rnimdan sakrab turdim. Qo'shnilar meni telba deb o'ylashgandir, lekin menga baribir edi. O'yin tugagach, hisob ekranda paydo bo'ldi — men yutgan edim. O'sha paytda his qilgan quvonchimni so'z bilan ifodalash qiyin. Bu shunchaki pul emas edi — bu g'alaba edi, bu mening g'alabam edi. O'sha kechasi uxlay olmadim, lekin bu safar uyqusizlik azob bermadi — u meni xursand qildi.
Vaqt o'tib, men bu narsaga boshqacha qaray boshladim. Avvaliga men shunchaki haqiqatdan qochmoqchi edim — ishdagi stress, yolg'izlik, ma'nosizlik meni ezardi. Lekin keyin tushundim: bu shunchaki qochish emas ekan. Men futbolni o'rgana boshladim, statistikani tahlil qilishni o'rgandim, o'yinlarni oldindan his qilishni o'rgandim. Bu menga ma'lum bir maqsad, bandlik va qiziqish berdi. Endi kechqurunlari telefonimni ochganimda, o'zimni yolg'iz his qilmayman. Men o'yinlarni kuzataman, tahlil qilaman, o'z fikrlarimni shakllantiraman. Va ba'zida yutaman, ba'zida yutqazaman — lekin bu jarayonning o'zi menga zavq beradi. Eng muhimi, men endi haqiqatdan qochmayman — men unga futbol orqali qarayman. Bu mening panohim bo'ldi, lekin zararli panoh emas — bu menga kuch va ishonch beradigan panoh.
Bugun men o'sha asabiy kechqurunlarni eslayman va tabassum qilaman. O'shanda men qo'rqardim, charchagan edim, hech narsaga ishonchim yo'q edi. Endi esa har kuni ishdan keyin telefonimni ochaman va o'yinlarni kuzataman. Ba'zan yutaman, ba'zan yo'qotaman — lekin men o'zimni yolg'iz his qilmayman. Chunki bu jarayonda men o'zimni topdim: sabrli, tahlilchi va ozgina bo'lsa ham omadli. Va bu menga yetadi.